در حال بارگذاری صفحه...
در حال بارگذاری صفحه...
شاعر: محمدرضا دلخوش «پرتو»
روح ادب حضرت ام البنین بر تو واندیشه ی تو آفرین ای سَحَر آیینه ی لبخندتو صبح در اندیشه ی پیوند تو درحرم عاطفه مَحرم شدی نادره ی عزّت عالم شدی در شرف و جاه تو این نکته بس با گل توحید شدی همنفس آینه ی قلب علی جای تو نورگره خورده به سیمای تو نقش تودر عین خداباوری خدمت اولاد علی مادری شانه زدی گیسوی مهتاب را موی دو خورشید جهانتاب را بارقه ی نور در آغوش تو خرمنی از عاطفه بر دوش تو پرده نشین حرم حیدری فاطمه ای، فاطمه ی دیگری همسر و همراه امیر عرب مادر ایثار و وفا و ادب چشم تو آیینه ی بیدار عشق دامن تومهد علمدارعشق ای شده پرپر ز خزان بلا چارگل سرخ تو درکربلا گرچه بسی اهل قلم گفته اند شرح مقامات توکم گفته اند «پرتو» اگر آینه باورشود مدح تو شاید که میسّر شود شاعر: محمدرضا دلخوش «پَرتو»
