پیام تسلیت مدیرعامل مؤسسه آفرینش‌های هنری آستان قدس رضوی در پی درگذشت منصور انوری

خراسان، از دیرباز در گستره تاریخ خود، همواره خاستگاه اندیشه‌های بزرگ و روایت‌های ماندگار از زندگی و سرنوشت مردم ایران بوده است. سرزمینی که فردوسی بزرگ، حماسه یک ملت را در شاهنامه جاودانه ساخت و با پیوند دادن زبان و ادبیات به حافظه تاریخی ایرانیان، میراثی پدید آورد که پس از گذشت قرن‌ها همچنان در جان و فرهنگ این سرزمین زنده است. حماسه در این سنت ادبی، تنها روایت نبرد و پهلوانی نیست، بلکه بازتاب رنج‌ها، آرمان‌ها، پایداری‌ها و تلاش مردمانی است که در فراز و فرود تاریخ، هویت و حیات فرهنگی خویش را پاس داشته‌اند.

این سنت دیرینه حماسه‌پردازی، در گذر زمان و با دگرگونی صورت‌های ادبی، جلوه‌های تازه‌ای یافته است. ادبیات داستانی معاصر، با بهره‌گیری از ظرفیت‌های رمان و روایت، راهی دیگر برای بازآفرینی حماسه‌های مردم ایران گشوده است؛ حماسه‌هایی که قهرمانان آن نه شخصیت‌های افسانه‌ای، بلکه انسان‌هایی از متن زندگی‌اند که در رویارویی با دشواری‌ها و حوادث بزرگ تاریخی، جلوه‌هایی از شجاعت، فداکاری و کرامت انسانی را آشکار ساخته‌اند.

منصور انوری، نویسنده بزرگ خراسانی و خالق رمان بلند «جاده جنگ»، از جمله نویسندگانی بود که قلم خود را به روایت این تجربه‌های تاریخی سپرد. او کوشید با زبان داستان، از دل حوادث به زندگی انسان‌ها راه یابد و بخشی از حماسه معاصر مردم ایران را، در حافظه ادبی این سرزمین ماندگار سازد. از این منظر، «جاده جنگ» را می‌توان امتدادی از سنت حماسی خراسان در ساختار و زبان رمان معاصر دانست؛ سنتی که از شاهنامه فردوسی تا روایت‌های داستانی روزگار ما، پیوندی عمیق با سرنوشت انسان و تاریخ این سرزمین داشته است.

ماندگاری هنر، بیش از آنکه در صورت و ساختار اثر باشد، در پیوند آن با حقیقت زندگی انسان ریشه دارد. هنرمندی که از میان مردم برخاسته و با رنج‌ها و امیدهای آنان زیسته است، می‌تواند تجربه‌های گذرای یک روزگار را به میراثی ماندگار برای نسل‌های آینده بدل کند. چنین هنری، تنها بازگوی حوادث گذشته نیست، بلکه بخشی از حافظه فرهنگی یک ملت را می‌سازد و امکان شناخت و بازخوانی تاریخ را برای آیندگان فراهم می‌آورد. منصور انوری از این دست نویسندگان بود که با آفرینش آثار داستانی، سهمی در ثبت و روایت تجربه‌های تاریخ حماسی این روزگار مردم ایران بر جای گذاشت و یادگار قلم او می‌تواند فراتر از حیات نویسنده، همچنان در میان مردم زنده بماند.

اینجانب درگذشت این نویسنده خراسانی را به خانواده ارجمند ایشان، جامعه ادبی و هنری کشور و دوستداران ادبیات فارسی تسلیت می‌گویم و در جوار بارگاه نورانی امام مهربانی ها حضرت رضا(ع) از خداوند متعال برای آن مرحوم رحمت و آمرزش و برای بازماندگان شکیبایی و آرامش مسئلت دارم.

امیرمهدی حکیمی

مدیرعامل مؤسسه آفرینش‌های هنری آستان قدس رضوی